A Battle of the Bands.
It was December 20, 2007. I woke up at past 6 in the morning and quickly asked my Mother if she already called my school service. She said that they're going to pick me up at 7.00 in the morning, of course I was frustrated because our Christmas Party will not start until 8.30 am. But okay, I gave up and just took a bath at 6.30. My service did not arrived at 7. That was good. And as much as I want to post my pictures here, I can't because my cellphone's charger is in my province. Don't worry, we'll get to that a bit later. =)
I looked stupid when I arrived in our school because ang rami rami kong bitbit na gift. Damn. But they don't care and I do not care also. Fortunately, when I was in our building already I saw my friend in her classroom already. Kaya hindi ako nagmukhang tanga. Ayun picture picture sa classroom nila while gazing at my crush/her classmate. Oh ghad. He looked so cute. =D My other friend arrived and asked kung bakit ngayon lang ako dumating. I just shrugged and picture taking na ulit. Oh, mind you, we are not vain. I promise you! =P
Everyone dressed for fame and for popularity. Everyone seemed to bought expensive clothes for the Christmas Party. They seemed really prepared for the said activity. Mind you, I am not one of them.
Then we had our Mass, my two classmates were teasing me dahil dalawang seats lang yung pagitan ko sa crush ko. Tss. Ayun, the mass went well. I think this year's my most boring Christmas Party ever. I mean we have no cassette for the music, we don't have any games or something. Good thing that we have a Batch Christmas Party na nangyari after the classroom party. Okay naman yung Batch Party namin, lahat ng section and teachers nagpakitang gilas.
Okay, this is where my adventure starts.
Nagpababa ako sa service ko sa may restaurant bago pumasok sa village namin. And I waited for like ten minutes there, nakabilad ako sa araw at dinadaanan ako ng mga service galing sa school. I looked sooo stupid. Tinawagan ko yung friend ko to ask her if she's still in the school kaso lang nasa bahay na daw siya. Mali kasi yung hinihintay kong jeep eh kaya sabi niya 'Cubao' daw yung sakyan ko. And for Heaven's sake, ilang jeep na yung dumadaan na Cubao. Sh!t. Sumakay kaagad ako sa unang jeep na dumaan and I swear amoy araw na ako. Damn. Ayun nagpababa ako sa Robinsons. Hindi ko pa nga nakita kaagad yung pinsan ko eh. Pero when I called her nagkakitaan naman kami kaagad. Ayun nagpalit kaagad ako ng damit, shirt and short dahil sobrang hindi na ako makakilos sa suot ko.
Pumunta na kami ng LRT at bumaba sa Araneta-Cubao. Then we ate at Jollibee dahil parehas na kaming gutom. Hindi ko alam kung nakaisang oras kami doon, panay kwentuhan eh. Ayun naglakad kami papunta sa may Araneta Colliseum at nag-abang ng bus papunta sa Balagtas, Bulacan. At aba, mag-iisang oras na kaming naghihintay, nakatayo at nakabilad sa araw wala pa rin kaming nakikitang ni anino ng isang bus papunta doon. Kaya sumakay na lang kami sa isang bus, Monumento ata. Pero bumaba kami sa isang bus stop. Sumakay kami sa isang van na deretso Bulacan na. Sa isang lugar dapat kami bababa (sorry nakalimutan ko yung pangalan eh) pero narinig nung pinsan ko yung isang mama na bababa sa may shell. Kaya nakiusap yung pinsan ko makisabay sa kanya dahil super late na ako sa Battle of the Bands ng isa kong pinsan.
Lagpas isang oras din siguro yung biniyahe namin, malapit na kami sa Shell tulog pa si Manong. Kakalabitin na sana nung pinsan ko, tumatawa na nga ako dahil... wala lang. Ayun nagising naman kunyari hindi namin pinapansin. Bumaba na kami sa Shell, ayun alam niyo ba kung ano yung daanan na sinasabi ni Manong? Butas lang, mas malaki pa yung one-fourth ng illustration board. Seryoso. Nakawit nga ako eh. Hanggang ngayon meron pa rin yung sugat. Tapos nagkamali pa kami ng daan dahil akala ko nung pinsan ko doon yung labasan, naputikan pa yung kaliwang paa at sapatos ko tapos dumaan pa kami sa nakaliit na tulay na pinagconnect connect lang na kahoy. Nakihugas na lang yung pinsan ko ng paa doon sa bahay na nakita namin. Siya yung nagsabi sa amin na mali yung dinaanan namin. Ayun bumalik kami sa tulay at syempre hindi na doon sa putikan. Naglakad kami doon sa kabilang daan na sinasabi nung ni Manang. Mukha kaming napunta sa desyerto sa dinaan namin. Lost na lost talaga yung itsura namin. Hindi namin alam na yung labasan pala na sinasabi ni Manang eh private property kaya nakiusap na lang kami. Sakto namang tumawag yung pinsan ko, kasi five o'clock na. Eh 4 yung usapan namin. Hindi nga naniniwala na malapit na kami eh. Wala pang tricycle na dumadaan. Ayun within a minute dumating na yung tricycle at finally nakarating na rin kami sa bahay ng pinsan ko.
To think na kapag umuuwi kami ng Bulacan by car, wala pang isang oras nandoon na kami. Pero nung kaming dalawa na lang nung pinsan ko, halos umabot kami ng limang oras.
Pagkadating ko sa bahay nila, aba minadali ako ng magaling ko pinsan. Edi nagbihis kaagad ako at naghugas ng paa. Isang shoulder bag na lang yung dinala ko with my cellphone and stuffs. Kasama naming umalis yung dalawang friend ng pinsan ko.
Pagkarating namin sa school nila, hindi pa naman nagsisimula. Nakahawak nga lang ako sa pinsan ko nun at sinasabi sa kanya na 'Huwag niya akong iiwan'. haha. Pero naisipan kong tumawag kay Linette. Nung una hindi siya sumasagot, na-meet ko na yung boyfriend ng pinsan ko. Finally, nagkita na rin kami. haha. Pinakilala niya din ako sa mga classmates and friends niya. Ayun, nagsimula na yung battle of the bands. Kinuha kami ng upuan nung boyfriend ng pinsan ko.
At as usual, nakatulala lang ako sa stage at kunyaring pinapanood yung mga bwisit na kumakanta. At syempre, hindi mawawala yung pang-aasar nung pinsan ko at nung boyfriend niya. Tinitignan nila akong dalawa. Wala lang. Nangaasar lang talaga. Sinasabi nga nung pinsan ko nung unang nagkita yung isa naming pinsan tsaka yung bf niya, sinuntok kaagad nung pinsan namin yun eh. Samantalang ako pormal na pormal. Ngumiti lang ako nun at napaisip. Hindi kasi ako outgoing na tao eh. Madaldal ako sa mga kaclose ko at kakilala ko. Pero syempre nahihiya ako. hihi. Nang nag-aabang na kami sa number nung boyfriend nung pinsan ko, tumawag naman sila Mama. Ayun dahil hindi ko naririnig, tumayo ako at pumunta sa likod para makausap sila.
Tinatanong lang ako kung nandoon na ba ako sa school, kung anong oras ako dumating at kung ano ano pa. Nagulat nga ako nung biglang sumunod yung pinsan ko eh. Yun pala pinasunod nung boyfriend niya, sabi nung pinsan ko, sabi ng bf niya sa kanya, 'sundan mo yun! baka kung... blah blah'. Nakakatawa. Ang OA! Joke.
Nung sila na yung kumanta, I mean yung boyfriend nung pinsan ko. Kinakabahan daw ang bruha kong pinsan at para siya yung kakanta. Only One yung kinanta nila na una, okay naman pero medyo sumasablay tapos yung second song nila yung Rebound ng Silent Sanctuary. Hindi ko alam kung may mali ba or something dahil nun ko lang narinig yun. Magaling yung bf niya. Yung boses niya, okay.
At dahil sobrang gulo nung mga kasamahan ng pinsan ko, tumayo ako sa upuan ko at pumunta sa may likod. Nakakairita lang kasi eh. I mean, nakakabibingi lang kasi. Medyo hindi na rin ako nagulat ako nung sinundan ako nung dalawa, tinanong nung pinsan ko sa akin kung bakit daw ako umalis. Sabi ko maingay sila. Tinanong ko kung pwedeng sa likod na lang kami umupo. Nag-okay lang silang dalawa at kumuha na sila ng upuan.
Ayun, ilang oras din kaming naghintay. Naglalandian nga kami ng pinsan ko doon sa picture ng second cousin namin na sooooooooooobrang gwapo. Yun pala nasa likod lang namin. Oh god, kung kilala niyo lang yung pinsan namin na iyon, sobranggggg sungit.
Yung boyfriend naman nung pinsan ko biglang nawala sa mood. Nainis nga ako eh kasi parang naging isang malaki akong handlang sa kanilang dalawa. Kasi nung napansin ko na parang galit siya, yun pala sabi niya sa pinsan ko na samahan daw ako. Ayun pinilit ko yung pinsan ko na kausapin siya. Inaantok lang daw. Ganun pala yun kapag inaantok eh. Nakakainis.
Bumalik na ulit kami sa may harap ng stage at doon daw sila pinapapunta ng teacher nila, inaantok na ako nun nung may mga nag-iingay pa rin sa stage. Nakasandal na nga ako sa upuan nung pinsan ko nun eh, pagising gising lang ako nun. Nagulat nga ako nung isang time na pagkagising ko nakatingin na sa akin yung pinsan ko. Natawa na lang siya. Epal.
Nag-announce na ng winners, unfortunately hindi nanalo yung band nung pinsan ko. Well, they are good, okay na yun. At least nakapagperform sila. Diba? Ayun nagkayayaan na. Pagkalabas namin sa school nila, hindi ko alam kung bakit kami tumigil sa paglalakad. Nakahawak lang ako sa kamay ng pinsan ko. May muntikan na ngang magsuntukan eh tapos parang may nag-aaya pang magsuntukan. Sinabi ko sa pinsan ko na ayoko na doon, mangiyak ngiyak na nga ako eh. Ayun umalis naman kami nun.
Nagyaya sila na kumain kami ng mami, tinanong ako nung pinsan ko kung gusto ko. Tinanong ko kung pwede ba kaming gabihin lalo dahil almost 9 na rin ng gabi nun. Sabi niya okay lang kaya umoo na ako. Nagkasya kaming pito sa tricycle. Tahimik lang ako nun at hindi pa rin makaget-over sa nangyari pagkalabas namin sa school nila.
Nang makarating kami sa Macky's. Nag-order lang ako ng mami tapos sila tapsilog. Kumain na kami ng tahimik, ako naman pinaglalaruan lang yung pagkain dahil... fine, inaamin ko, gusto kong makita nun yung mama ko. hihi. Ayun sabi ng pinsan ko sa akin, nahihiya daw yung boyfriend niya sa akin. Aba bakit naman?! Tsss.
Pagkatapos naming kumain, nakita ko yung dalawang kasamahan ng pinsan ko. Nakaakbay yung isa sa isa (hope you get it) at sinabi na, bigla na lang daw may sumuntok na lasing na tambay doon sa inaakbayan niya. Ayun tinanong nung bf nung pinsan ko kung nasaan at may balak pa atang resbakan. Pinagsasabihan na nga nung pinsan ko eh. At eto pa, yung isa naming kasama ulit na friend nung pinsan ko. Umiiyak at gusto na daw mamatay. Pumunta na nga sa kalsada eh. Patigil tigil kami sa paglalakad nun dahil doon sa umiiyak at doon sa may sumuntok.
Binubulong sakin nung pinsan ko na mamaya daw ikwento niya lahat lahat sa akin. Nakangiti lang ako nun habang nakahawak ng mahigpit sa kamay niya. Sinabi ko lang sa kanya, 'gusto ko lang umuwi' tapos ang rami rami pang nangyari. Waah talaga.
Then pinagmasdan ko yung bf niya tsaka yung umiiyak na friend niya. Parang ang galing lang nung bf niya, parang ang caring niya na friend. Walaa lang. Kasi never pa talaga ako nakakita na lalaki na ganun eh. Superman talaga yun. ahaha.
Umuwi na kami ng bahay na bangag na bangag na. Pumasok kami sa kwarto nung pinsan ko at nagpahinga muna sandali. Nakahiga ako nun sa higaan niya habang nanood ng PBB, akala ko kasi nagtetext lang yung pinsan ko kaya kinanta ko yung Only One. Yun pala kinakausap na yung boyfriend! Nakakahiyaaaaaaaa!
Nagkwentuhan na kami nun. Ang habang storya talaga.
1.30 na rin ako natulog nun dahil gumawa pa ako ng special gift sa kanilang dalawa! HAHA!
December 21, 2007.
Sa isa kong pinsan ako nagstay yung kasabay kong umuwi sa Bulacan. Maghapon lang kaming nanonood. Oh well, pinanood namin yung One More Chance. HAAAAAAAAAY. Ang ganda talaga nun. Ayun napagpasyahan naming sunduin ang aming dearest cousin sa Christmas Party nila. Naglakad lang kami papunta sa may kanto sa school nila. Sakto na nandoon na yung pinsan ko at mga dabarkads niya. At shet, doon na sinimulang ubuhin dahil sa bwisit na sigarilyo na nasinghot ko. BWISSEETT! Nakakatuwa nga yung anak nung pinsan ko eh, sabi niya sa anak niya na bless daw kay Ninong (doon sa bf nung pinsan ko) ayun at nagbless nga! ahaha.
Umalis na kami kaagad at umuwi sa bahay. Aba'y inuubo na ako nun. Tsk tsk. Maaga na kami natulog nun para may power kami kinabukasan. At aba, 11.30 yata nung nagising ako at napagpasyahan ko na matulong na lang sa bangko sa tabi ng higaan para hindi na ako patayo tayo.
December 22, 2007
Pumunta kami ng Trinoma dahil sa dentist appointment ko. Ayun napagpasyahan ko na na umuwi na sa bahay namin. Well I know that's a good choice dahil natuluyan na akong hikain.
December 23, 2007
Nagpahinga lang ako sa bahay buong maghapon at mabuti at nawala na medyo yung sakit ng dibdib ko. Thank God.
December 24, 2007
Heto ako, nagpapakapagod sa pagtatype ng mga nangyari sa akin. Happy Christmas! Dito lang kami sa bahay at bukas na kami uuwi sa Bulacan. Happy Holidays!!
ana
...too bad we met...
...too bad we met...
meteors...
11:18 PM
0 comments
0 comments
I saw meteorss!! Yey! For the... second time? I remembered the last time that I saw meteors was when... I dunno. Basta nakasakay lang ako nun sa sasakyan ng cousin ko kung saan open yung likod kaya pwede kaming sumakay doon. We were from the cementery, I think. Tapos ayun.
But this time, sobrang pinaghandaan ko siya. I saw kasi in the TV na meron ngang mangyayari Meteor shower kaya sobrang tinandaan ko na. Tapos ayun kanina, nagtext bigla yung Ate ko na nasa gimikan na lumabas daw ako dahil may meteors. Aba kahit nanonood ako ng Marimar nun lumabas talaga ako tapos umakyat sa bubong namin. I was so excited to see meteors!!
Nakatingin lang talaga ako sa langit nun, it was my first time to see dozzzzzzzzen of stars. Ang ganda ganda talaga. Then sobrang na-struck ako nung may nakita akong isang meteor tapos may sumunod na dalawa.
That moment was sooo... amazing. Akala ko dati sa TV parng OA kapag nakakakita sila ng meteors na sobrang mapapawow ka at mapapabukas yung bibig mo. Totoo pala yun. Talagang mapapangiti ka.
Well, para sa akin. I waited for like ten minutes pero konti na lang yung nakita ko. Naku kung pwede lang talagang humiga sa bubong namin hindi na siguro ako bumaba. Kung pwede lang nakatingala lang ako hanggang 12.00.
Pero iniisip ko, at least nakakita ako ng tatlo or more diba. That's a good thing already kasi paminsan minsan lang naman may ganoong nangyayari.
I just love stargazing!
ana
...too bad we met...
...too bad we met...
when everything change
7:09 PM
0 comments
0 comments
Have you ever had a moment in your life where everyone and everything you know just change? Like you just noticed it at that moment. It's just like you don't know that person or them anymore. You think of something that can make them change so suddenly. It may just be because they are tired or something.
I already had that moment. It just happened earlier in school with my friends. There's this one friend kasi. She became so moody this past few days, one moment she's talking and then suddenly she's masungit. I just find it so irritating.
Then it was our dismissal and I was with another friend of ours. Tapos nakakasalubong na namin siya with our another friend. Parang wala lang. Parang hindi kami nagsasama every recess and lunch. Tapos hindi na siya katulad ng dati na parang open na open. I mean I know what happened kung bakit hindi na kami ganung ka-close just like before. Pero it doesn't mean that she should close her life to me na diba?
I mean parang sa akin lang siya ganun eh. Nakakairita.
ana
...too bad we met...
...too bad we met...
Cabalen, Trinoma
11:02 PM
0 comments
0 comments
It was a successful party held at Cabalen, Trinoma at 6.00 in the evening. Both of my parent's side family were there. Everyone's there. All dress for the birthday of my twin sibling. All greeting and giving out their gifts to them. Everyone seems to be in their good mood. After a while, they begun to eat.
I waited for my friend, Linette to come. I waited for five to fifteen minutes for her. Then we ate together just like we always do everyday. She told me about what happened on their way here. That's a long story so I will not put it here.
Okay naman siya. I mean the party. Well, for the celebrants, I think it was great. Because everyone that they invite came. They were having fun with their friends. It's good.
The event was something that I am expecting. Just a plain get-together, no program, no 18 candles or 18 roses. Corny I know. Haay.
When Linette left, I grouped with my cousin and second cousins. It was good talking and listening to their stories. Especially to Janella's story. =P
All I did was to take pictures of myself and some of my cousins and Linette. That's all I could do.
Right now, my siblings are now in Metrowalk, having their first legal gimik. Oh well. It's part of life. They're with our cousins and some of their friends. I hope they're having the time of their lives.
As for me? Well... I am doing what I love. =)
ana
...too bad we met...
...too bad we met...
Oh la la!
7:17 PM
2 comments
2 comments

Okay. He is soooo hot. I mean gwapo. Handsome. Pretty. Whatever you want to call it but it should connect to thooose words. But he's face is sooo... priceless. I love him already when I first saw him in Grey's Anatomy. I don't know. There's something in his face that makes me sign deeply. Oh god. Who doesn't like his face?
Yeah, I know that there's an ongoing gossip about him having an attitude. I don't care. Everyone has its own bad side, right? People expect that actors are robots that can't be feel. But what makes everything wrong is when their 'bad' attitude is not in the right place. If they are acting so primadonna when they know that they are not soo popular. Or when they are mistreating people. Stuffs like that.
OH PATRICK!
ana
...too bad we met...
...too bad we met...
Big girl
4:55 PM
0 comments
0 comments
I really need to be a big girl now. I need to face my responsibilities and to know them. I just realized that when I let my Mother sign in my MQPR. It's a report on how good or bad a student is making in the school. A record for short. The truth is, I am failing. All of my scores there are below the passing score. And unlike others who don't know what happened to their grades/scores. I know why. Because I am not taking my studies seriously. I need to pass. I need to pass Second Year. I need and I want to be a Junior next year!
Like my Father said, 'Marunong ako'. Did you know that when I was in Grade School I always receive honors and certificates? I know that I can pass my test, not with flying colors but I can have a good grade. I just need to be more responsible and sensitive.
I need to pass my Long Test Two this time. I may not get a high score but I will pass. I just need to study. I need to focus.
I know that I can do it.
ana
...too bad we met...
...too bad we met...
Too obvious for them to be blind...
2:51 PM
1 comments
1 comments
I logged into my Friendster account to read my new comments from my classmate. Whenever I open my account there, I have a habit of opening some of the profile of my friends there. Tapos napunta ako sa account nung pinsan ko. Wala lang. Lagi ko kasing tinitignan yung pictures niya, she's sooooo beautiful. I am not saying that because she's my cousin huh, actually we are just second cousin but... whatever. She's soo beautiful. Kahit na sobrang walang ayos siya sa mga pictures niya doon, maganda pa rin. Okay here I am again... being insecure and stuff. Lalo na namang bumaba yung self-esteem and self-confident ko. HAAY.
Everybody's beautiful. As in lahat. I know that. But there are people that are beautiful when you first look at them, when you just accidentally glance at them, they're beautiful. While there are people (like me) na kailangan mo pang titigan or makilala just to say that they are beautiful. I mean... why does God created us to be like that?
It's just not fair.
ana
...too bad we met...
...too bad we met...
4 comments